|
|
|
|
WIELERRONDE, OF HOE HET TOCH NOG GEZELLIG WERD (7-8-26)
WIELERRONDE, OF HOE HET TOCH NOG GEZELLIG WERD (7-8-26)
Grote sportevenementen hebben mij nooit kunnen bekoren. Het zal mijn reformatorische opvoeding zijn. Of gewoon een natuurlijke desinteresse. Laat mij maar wandelen in de duinen, in plaats van dertig keer hetzelfde rondje fietsen, of erger nog: kijken naar anderen die dertig keer hetzelfde rondje fietsen. Toch is dat nou net wat op de eerste donderdag van augustus in Oostvoorne pal voor mijn deur gebeurt: de wielerronde van Oostvoorne. Een hele dag hetzelfde rondje fietsen door allerlei ploegen in verschillende gradaties van belangrijkheid. Waarvan sommige best belangrijk, volgens de zoon die het kan weten.
Voor mij is het vooral de overlast: de afgesloten straat, de speakers voor de deur die de hele dag geluid produceren en geen seconde stil laten vallen. Vorig jaar, toen ik uitgerekend die dag een uitvaart moest voorbereiden en dus thuis was, was die geluidsoverlast een verschrikking. Vandaag was ik het grootste gedeelte van de dag op pad. En toen ik aan het einde van de middag op de Hoflaan arriveerde, kwam de achterbuurvrouw die wijn meebracht en vijgen uit haar eigen tuin, en gingen we samen in mijn voortuin naar de renners kijken. En het werd eigenlijk heel leuk. De achterbuurvrouw is sowieso leuk. Maar er kwamen ook allerlei mensen langs, zoals de dochter van een dierbaar gemeentelid die ik heb begraven, zijn vrouw trouwens ook, en ik zal hen beiden nooit vergeten. En die dochter en haar zus en haar broers ook niet. En de dochter van de achterbuurvrouw kwam ook nog langs, met haar vriendin, die weer de partner is van de uitvaartleider die ik ken, en later kwam de vriend van de dochter van de achterbuurvrouw ook nog. Zoveel leuke mensen!
En het was al zo’n rijke dag geweest. Met een bezoek aan mijn toekomstige woonplaats Noordeloos, om het preekrooster voor de komende anderhalf jaar te plannen, en meteen ook afspraken te maken over de gordijnen en de vloeren van mijn nieuwe pastorie. En ’s middags een ontroerend liefdevol pastoraal bezoek.
Ja, een rijke dag. Gouden randje. Dat.
Marijke van Selm
| | terug
|
| |
|
|
|
|
09-08-2026
om
09:30 uur
Vertel_Juli2026_S.JPG)
Dorpskerk_van_I_small.jpg)
