|
|
|
|
SNELTREINVAART (11-8-26)
SNELTREINVAART (11-8-26)
Wil je geen eigen foto laten bewerken, vroeg Wim Heiko, dat is toch veel leuker? Het ging over het fotobehang met strandopgang voor mijn nieuwe pastorie – zo hoop ik de zee een beetje mee te nemen naar dat land van riviertjes en groene weiden. Maar nee, ik wil het niet van een eigen foto. Ik wil ook het behangen niet zelf doen. Ik ga zoveel mogelijk uitbesteden. Want er valt al genoeg te regelen als je met aandacht en liefde afscheid wilt nemen van de mensen met wie je zeven jaar lief en leed hebt gedeeld, een verhuizing moet regelen, intrede doet in een nieuwe gemeente en ook nog eens, een maandje daarna, gaat trouwen. Weliswaar met een klein feestje, maar dus wél een feestje dat voorbereiding vraagt.
Dus zo rijd ik vandaag rond het middaguur naar de behangwinkel, excuus, interieurspecialist, om het fotobehang te bestellen, nadat ik eerder vanmorgen de orde van dienst voor aanstaande zondag bij elkaar gezocht heb en de agenda voor het pastoraal overleg van morgen gemaakt en verstuurd. Tussendoor had het verhuisbedrijf al geappt: kunnen we de verhuisdozen zaterdag komen brengen? O, bent u dan niet thuis? Kunnen we ze dan misschien in de schuur zetten? Eh ja. Dat kan ook.
Er is een bliksembezoek aan Els, om ruis weg te werken. Zo fijn! Er is een langer bezoek aan een dierbaar gemeentelid die al een tijdje niet meer buitenshuis komt. Ik hoopte al dat je nog langs zou komen, zei ze toen ik belde. En zo zijn er meer mensen die ik nog hoop op te zoeken. Stapsgewijs probeer ik het in te plannen.
Aan het eind van de middag is er de tuin van Else, een oase van rust en stilte. Wij noemen elkaar ‘sisters from another mother’. Kom je nog even de familieband versterken, had ze gevraagd. Graag, ma chère.
Het komt allemaal goed, ik weet het, echt. Maar het gaat best hard allemaal. Sneltreinvaart. Toch hoor ik het graag als u, of jij, me nog persoonlijk zou willen spreken. Ontmoeten heeft voor mij prioriteit; hoe dan ook houd ik er zoveel mogelijk tijd voor vrij.
Want die dozen. Die komen echt wel ingepakt.
Marijke van Selm
| | terug
|
| |
|
|
|
|