|
|
|
|
DE WIND WAAIT WAARHEEN ZIJ WIL (10-8-26)
DE WIND WAAIT WAARHEEN ZIJ WIL (10-8-26)
In deze tijd van het jaar is mijn ochtendritueel als volgt: ik word rond zeven uur wakker, stap uit bed, doe de gordijnen open en kijk mijn tuin in. Ik observeer mijn robotmaaiertje, normaal net zo vroeg op pad als ikzelf, maar momenteel werkeloos wegens gebrek aan gras. Ik kijk een poosje naar de dode boom van de buren, waar het alweer een drukte van belang is. Kennelijk is hij niet zó dood dat er niets te vinden is voor de vogeltjes. En ik bedenk of het een goede dag is om naar het meer te gaan. Is er wind, en zo ja, hoeveel? Bij windstilte ga ik beslist zwemmen, en wel meteen. Bij veel wind ga ik niet. Maar daar tussenin zitten de twijfelgevallen, en daarvoor moet ik een tijdje naar de magnolia kijken, recht onder mijn raam, en de hoge bomen van het bos die ik vanuit mijn slaapkamerraam kan zien, om in te schatten hoe hard het waait. Dan beslis ik of ik ga. Maar dat moet wel nú, want wind wordt altijd harder in de loop van de dag. Pas ’s avonds kan het rustiger worden. En dan heb ik er meestal geen zin meer in. Of geen tijd voor.
Vanmorgen was het zo’n twijfelgeval. Ik besloot te gaan. En ik had er geen spijt van. Door de wind koelt het water alweer een heel klein beetje af, en dat is fijn, want het was gewoon niet lekker meer, zo lauw als het was. En de golven waren te doen, al was het daarmee net iets harder werken. Maar dat geeft niet. Ik voel me altijd fit en blij als ik uit het water kom. En van de blauwalg, waarvoor ook bij het Oostvoornse Meer gewaarschuwd wordt, trek ik me niet zoveel aan, omdat ik daar nog nooit klachten van heb gehad. Dus zo lang dat zo blijft, zwem ik maar door.
Wel zat ik nog een beetje over mezelf na te denken. Wat zegt het dat ik zo beducht ben op die wind? Kan ik geen tegenwind hebben soms? En maakt me dat lui, bang of juist verstandig? Ik bén immers weleens het water ingegaan bij stormachtig weer. Dat was een spannende ervaring, en ik had nog dagen spierpijn in mijn hele lijf. Bang ben ik geloof ik ook niet. Anders zou ik toch niet in mijn eentje gaan, met geen ander gezelschap dan koeten en eenden. Lui dan? Maar iemand die elke morgen om zeven uur gaat zwemmen, is die lui? Nou ja, misschien als diegene de rest van de dag niets meer doet. Maar dat is niet zo.
Laat ik het dan toch maar verstandig noemen. Iets met respect voor de wind en het water, en het kennen van je eigen beperkingen. Iets met weten waar en wanneer je je kracht moet inzetten, en wanneer de tegenwind sterker is dan jij. En je daar, zij het teleurgesteld, bij neerleggen. Want de Geest mag dan, als een wind, waaien waarheen zij wil, en dat mag ik dan met al mijn overtuigingskracht verkondigen, wij mensen hebben voorlopig nog te dealen met de elementen.
Voor morgenochtend wordt windkracht 4 verwacht. Dat kan dus nog nét, voor mij.
Marijke van Selm
| | terug
|
| |
|
|
|
|