|
|
|
|
NUMERI (7-8-26)
NUMERI (7-8-26)
Rabbijn Jonathan Sacks is de schrijver van een veelgelezen serie boeken over de eerste vijf Bijbelboeken; de Tenach. Daarin geeft hij niet alleen uitleg over de achtergronden en betekenis van de teksten en verhalen, maar verbindt ze ook aan actuele sociaal-maatschappelijke, politieke en religieuze gebeurtenissen. Zijn boeken lezen als een trein, ook als je geen theologie gestudeerd hebt. En omdat er zoveel onderwerpen aangesneden worden en zoveel nieuwe inzichten geboden, levert elk hoofdstuk gegarandeerd gespreksstof op. De boeken zijn dus heel geschikt om met een kring te lezen, of, zoals ik in mijn wandelvakanties doe, ze voor te lezen aan je wandelmaatje. Vaak zijn we verrast door wat we nog niet eerder zo hadden bekeken, soms zijn we onder de indruk van wat je er allemaal bij kunt halen, en geregeld zijn we het ook behoorlijk met hem oneens, zoals wanneer we vinden dat hij het wel wat meer voor ‘ons vrouwen’ mag opnemen.
Inmiddels zijn we begonnen aan het boek Numeri, dat vreemde Bijbelboek vol opsommingen van namen en feiten, met tussendoor fragmenten regelgeving (waarvan je je afvraagt: wáárom!!!???) en korte verhalen die vooral veel geklaag en conflict bevatten. En dat alles op een plek waar verder niets gebeurt: de woestijn. Heel veel woestijn. Hier moeten de Israëlieten veranderen van een volk dat nog maar kortgeleden slaaf(s) was, in een volk dat met vrijheid kan omgaan. En dat is dus makkelijker gezegd dan gedaan. Vrijheid, in de Joodse traditie zoals Sacks die beschrijft, betekent in de eerste plaats verantwoordelijkheid. En woorden als liefde en genade staan erbij centraal. Zo wil de Heer zich laten kennen. En zo wil Hij dat de mensen zich laten kennen. Verantwoordelijk, liefdevol en genadig.
Dat zulke grote woorden bevochten moeten worden in een mensenleven, en in samenleven, dat weten we allemaal. En daarom zijn er dus, zegt Jonathan Sacks, de woestijnen. Echte, zoals die waarin het volk Israël zich bevindt in het boek Numeri. En geestelijke, die je overal kunt aantreffen, tot in je eigen huis aan toe. Woestijnen. Niet omdat het zo fijn of gemakkelijk is om daar stil gezet te worden. Maar omdat je ze, tegen wil en dank, nodig hebt om te groeien. Omdat ze je, tegen wil en dank, confronteren met je eigen beperkingen.
Dit is de boodschap. Hier ben je, op weg naar je bestemming. Zó kun je daar niet aankomen. Wat ga je doen? Denk er maar over. Als individu. En als gemeenschap.
Daar gaat het boek Numeri over. Een boek als een spiegel om in te kijken. Ik hoop er de komende twee zondagen uit te preken. Kom je ook? Dorpskerk Oostvoorne, 9.30u.
Marijke van Selm

| | terug
|
| |
|
|
|
|