|
|
|
|
EVEN OVER WATER (21-8-26)
EVEN OVER WATER (21-8-26)
Ik ben opgegroeid tussen de slootjes van het Utrechtse veenweidegebied. Aan de andere kant van de dijk was de Kerkvaart. Plassen dichtbij; Vinkeveense, Loosdrechtse, Nieuwkoopse. Ook in mijn latere leven was het water nooit ver weg. Ik ben nooit een stadsmens geworden, ik heb graag groen om me heen. Maar liever nog dan groen, heb ik blauw: een rivier, een plas, een meer, of de zee.
De afgelopen jaren had ik het allemaal: bos en duin om de hoek, een meer om in te zwemmen en dan ook nog de zee op tien minuten afstand. Want de zee, dat is natuurlijk wel het ultieme water. Wat heb ik ervan genoten, zomer en winter!
Je gaat het nog missen, zeiden mensen me. Dat denk ik inderdaad ook. Ik ga het nog missen. Maar ik moet er wel bij zeggen dat ik, voordat ik überhaupt met Noordeloos in gesprek ging, eerst gegoogeld heb of je daar ergens in de buurt buiten kunt zwemmen. Het kan. En dan moet ik er ook bij zeggen dat de groene weiden rondom dat lieflijke dorpje waar ik kom te wonen, iets oproepen van mijn verre vroeger, die slootjes, de weilanden. En dan moet ik er óók bij zeggen dat mijn aanstaande man voorlopig in zee blijft voorzien, want hij woont in Den Haag, en blijft daar de komende jaren. Wij gaan namelijk wel trouwen, maar niet samenwonen. Gewoon omdat het kan.
Gisteravond aten we in een strandtent in Kijkduin, dicht bij zijn huis, en genoten van het kleurenspel van ondergaande zon, (dreigende) wolken en water dat nooit verveelt.
En vandaag wachten lijstjes om afgevinkt te worden. Een leeg document waarop een toespraak voor Charlotte moet komen – zondag neemt ze afscheid van Oostvoorne. En later vandaag nog een bezoek aan dierbare mensen, om gedag te zeggen.
Marijke van Selm
| | terug
|
| |
|
|
|
|
23-08-2026
om
09:30 uur
Vertel_Juli2026_S.JPG)
Dorpskerk_van_I_small.jpg)
