|
|
WIL JE TROUWEN? (21-1-25)
WIL JE TROUWEN? (21-1-25)
Van alles wat, op deze eerste werkdag van een week die tot en met zondag helemaal ingevuld is. Er lag een aardig bureauklussenlijstje, waarop mailtjes, appjes en telefoontjes stonden, en een aantal liturgieën (af)maken: die voor aanstaande zondag uiteraard, maar ook die van 9 februari als de cantorij weer komt zingen. Ik heb daarvoor al in december een voorstel gemaakt met de liederen die men zou kunnen instuderen. Zo geleidelijk wordt daaraan geschaafd, tot we nu een passende, haalbare versie te pakken hebben. Wat ik ook deed: een opzetje maken voor de huwelijksdienst in mei, als Sophia en Tom gaan trouwen. Die kennen jullie niet, want ze zijn geen gemeenteleden en via via bij mij terecht gekomen. Maar omdat ik hier in Oostvoorne nooit eens een huwelijk in te zegenen krijg, heb ik onmiddellijk ja gezegd op hun vraag of ik hen wilde trouwen. Huwelijken zijn namelijk de krenten in de pap voor een dominee. Voor zo’n constructie met niet-gemeenteleden bestaat overigens een betalingsregeling via de PGO, ik word daarmee als het ware uitgeleend. Zeg ik er maar even bij. Maar het neemt niet weg dat ik in Oostvoorne ook nog weleens een bruidspaar zou willen zegenen! De teller na vijfenhalf jaar op één, persoonlijk vind ik dat best mager.
In de tweede helft van de middag ging ik nog op bezoek, heel fijn was dat. Ik ging lopend, via het dromerig mistige bos. Wat is het toch heerlijk om het Mildenburgbos om de hoek te hebben! Ik spotte een eekhoorntje, drukdoende z’n voorraad uit een verstopplekje te halen en op te peuzelen. Normaal zijn ze altijd schichtig en snel verdwenen, maar deze bleef heel lang zitten. ’t Zijn toch zulke leuke beestjes, met die pluimstaart en dat grappige kopje! Ik heb gewoon glimlachend een poosje staan kijken.
De twintigers die er vanavond waren, hebben jullie al een keer op de foto gezien. Maar ze waren er wél en het gesprek, over de hemel en oordeel en hoe God dan bij je is, was weer mooi en oprecht. Zoals het altijd is. Een fijne werkdag was het. Meer van zulke graag.
Marijke van Selm
| terug
|
|
|
|
|
|