|
|
OVER ZINGEN EN ANDERE DINGEN (14-1-25)
OVER ZINGEN EN ANDERE DINGEN (14-1-25)
Een van de voordelen van zelf een dienst voorbereiden is dat je zo goed als nooit een lied hoeft te zingen waar je niets mee hebt. Iedereen heeft zulke liederen, laten we eerlijk zijn. Maar ik plan ze dan dus gewoon niet in. Soms gaat die weerstand over een melodie waar ik niet vrolijk van word, vaker gaat het om taalgebruik wat me niet aanstaat. Al met al zijn er, als ik zo door het Liedboek blader, aardig wat blinde vlekken ontstaan. Of dat goed is weet ik niet. Het is zo.
Maar wat nu zo leuk is. Tijdens de dienst van 5 januari j.l. was een van de activiteiten dat de kerkgangers een favoriet lied konden opschrijven en in een mandje leggen. Meerdere liederen mocht ook. Aan het eind van die dienst maakte ik ter plekke een keuze en zongen we er een aantal. Maar de rest van die briefjes (heel veel) nam ik mee naar huis, met de belofte er de komende maanden standaard minstens een van op te nemen in de zondagse dienst. Een mooi blijk van saamhorigheid – en weer eens een reden om uit mijn comfortzone te stappen op zijn tijd. Niet zo vaak hoor. De meeste gekozen liederen vind ik zelf ook fijn. Welke dan niet? Haha. Dat zeg ik lekker niet. Ga maar kijken of je het aan mij af kunt zien. Maar dan moet je natuurlijk wel naar de diensten komen.
Enfin, daar hield ik me dus mee bezig vandaag. Als ik zondags voorga, maak ik op dinsdagmorgen altijd de orde van dienst. Ik kijk naar de lezingen, zoek daar alvast wat over op, kies liederen. Alles in voorlopigheid, want het mag nog een paar dagen rijpen. Pas op donderdag maak ik ‘m definitief en stuur hem door naar alle partijen die er óók mee aan de slag moeten (musicus, beamer, nieuwsbrief, website).
De rest van de middag verliep rommelig. Er was telefoon en mail over van alles en nog wat. Ik wilde nog een afspraak maken voor een extra bezoek, maar had allerlei ruis op de lijn. Ik werkte wat aan mijn opleiding, ik móet deze week een opdracht de deur uit doen, maar in mijn laptop was het zo’n chaos van opleidingsstukken en -artikelen dat ik die eerst maar eens bij elkaar in een mapje ben gaan zetten. Ik was de hele middag bezig, maar toch voelde het allemaal onaf. Gelukkig was er nog een afspraak om vier uur, die wel gewoon doorging. Een ontmoeting is sowieso altijd fijn, maar ook lekker gestructureerd en duidelijk. Dat je weet wat je gedaan hebt zeg maar.
Deze week heb ik maar één ‘werk’avond, en die is morgen, dan is er Kerkenraadvergadering. Heel luxe. Dus vanavond ben ik vrij. Wel moet ik nog fluitspelen. En strijken. En vroeg naar bed. Want morgen weer een dag.
Marijke van Selm
| terug
|
|
|
|
|
|